الفصل الحادى عشر : في الأنبِذَةِ و الأشرِبَةِ و الرُّبوبِ فصل يازدهم : شرابها ، شربت‌ها و رب‌ها أمّا الأنبِذَةُ الف . شرابها فَنَبِيذُ العِنَبِ حارٌّ رَطبٌ . شراب انگور گرم و تر است . و العَتِيقُ حارٌّ يابسٌ . و شراب عتيق آن گرم و خشك است . نَبِيذُ الزَّبيبِ مُعتَدِلُ الحَرِّ و الرُّطوبَةِ نَفّاخٌ . شراب مويز معتدل در گرمى و رطوبت بوده و نفاخ است . و نَبِيذُ التَّمرِ و الدِّبسُ « 1 » لَيِّنٌ « 2 » . شراب خرما و شيره گرم و ترند . أمّا الأشرِبَةُ و الرُّبوبُ ب . شربت‌ها و رب‌ها فَالسِّكَنجَبِينُ السُّكَرىُّ الساذِجُ باردٌ ، نافِعٌ لِلمعدَةِ ، نافِضٌ « 3 » لِلبَلغَمِ عَنها . سكنجبين شكرى ساده سرد و مفيد براى معده و زائل كننده بلغم از آن

--> ( 1 ) . دبس : دوشاب . شامل دوشاب خرما و انگور و توت سفيد و . . . است . مراد از مطلق آن انگوري و خرمايي است . ( مخزن الادويه ) ( 2 ) . ليّن : اي حار رطب . ( 3 ) . ب : ناقص .